نام آزمایش: Anti Acetylcholine receptor Ab (آنتی بادی ضد رسپتور استیل کولین)

نام اختصاری: AChR- Ab

نام های دیگر: Anti-AChR, ,Myasthenia Gravis Antibodies, Acetylcholine Receptor Binding Antibody، Acetylcholine Receptor Blocking Antibody, Acetylcholine Receptor Modulating Antibody                                                                                                                 

نام بخش: Immunoassays-Autoimmune Diseases (هورمون، ایمونولوژی، سرولوژی)

نمونه مورد نیاز: خون وریدی

آزمایش های مکمل: تست آنتی بادی MuSK، LRP4، تست الکترومیوگرافی (EMG).

 

میاستنی گراویس (MG) یک بیماری خودایمنی نادر است که در آن آنتی بادی های AChR سیستم ایمنی بدن به اشتباه به گیرنده های استیل کولین در اتصالات عصبی – ضلانی حمله می کند. این گیرنده ها نقش حیاتی در انتقال پیام های عصبی از اعصاب به عضلات دارند. تخریب آن ها منجر به ضعف و خستگی عضلانی می شود که با فعالیت بدنی تشدید شده و با استراحت بهبود می یابد. علائم MG با توجه به عضلات و بافت های درگیر متفاوت بوده و شامل موارد زیر می باشد:

1) چشمی: پتوز (افتادگی پلک)، دوبینی.

2) دهانی- حلقی: اختلال در بلع (دیسفاژی)، جویده شدن غذا، صحبت کردن (تکلم تو دماغی).

3) تنفسی: ضعف عضلات تنفسی.

4) عضلات اندام ها: ضعف در حرکات دست، راه رفتن یا بالا بردن بازوها.

چه زمانی انجام آزمایش AChR- Ab توصیه می شود؟

تشخیص میاستنی گراویس: مثبت بودن این آنتی بادی در %90-85 بیماران مبتلا به MG اکتسابی و ۶۳% موارد MG چشمی دیده می شود.

بررسی شدت بیماری: سطوح بالاتر آنتی بادی می تواند نشان دهنده بیماری فعال تر و درگیری عضلانی گسترده تر و شدیدتر باشد.

پیگیری میزان پاسخ به درمان: کاهش سطح آنتی بادی با بهبود علائم در ارتباط می باشد.

بررسی ارتباط با تیموما: ۵۹% بیماران تیموما (تومور تیموس) مبتلا به MG هستند و ۱۰-۱۵% بیماران MG تیموما دارند.

آمادگی قبل ازآزمایش:

نیازی به ناشتایی نمی باشد. لازم است در صورت مصرف دارو، با پزشک مشورت کرده و یا به کارشناس آزمایشگاه اطلاع داده شود.

روش انجام آزمایش:

□ رادیوایمونواسی (RIA).

□ الایزا (ELISA).

دامنه مرجع:

سطوح نرمال: <05/0 nmol/L .

سطوح مثبت: > 5/0-4/0 nmol/L : تایید تشخیص میاستنی گراویس (در صورت تطابق با علائم بالینی).

سطوح منفی: < 4/0-05/0 nmol/L : عدم وجود آنتی بادی (در صورت وجود علائم، تست های تکمیلی لازم می باشد).

عوامل افزایش دهنده سطح AChR- Ab کدامند؟

□ میاستنی گراویس (MG).

□ تیموما (تومور تیموس).

□ لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE).

□ آرتریت روماتوئید.

□ سیروز صفراوی اولیه (PBC).

□ سندرم لامبرت – ایتون (LEMS).

□ سرطان ریه، سرطان پستان، لنفوم (به خصوص در موارد پارانئوپلاستیک).

برخی داروها: پنی سیلامین (D-Penicillamine)، اینترفرون آلفا (درمان هپاتیت C یا سرطان).

عوامل کاهش دهنده سطح AChR- Ab کدامند؟

MG □ در فاز بهبودی (Remission).

MG □ چشمی خالص (Ocular MG).

□ تیمکتومی (برداشتن تیموس).

□ ایمونوگلوبولین وریدی (IVIG).

پلاسمافرز (Plasmapheresis): آنتی بادی ها را از خون حذف می کند و سطح AChR Ab را موقتاً کاهش می دهد.

برخی داروها: کورتیکواستروئیدها (پردنیزولون)، آزاتیوپرین، مایکوفنولات موفتیل، ریتوکسیماب (با کاهش سلول های B تولیدکننده آنتی بادی).

عوامل ایجاد کننده تداخل در آزمایش AChR- Ab چه هستند؟

1) عوامل ایجاد کننده نتایج مثبت کاذب:

□ سندرم لامبرت-ایتون (LEMS).

□ لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE).

□ سیروز صفراوی اولیه (PBC).

□ آرتریت روماتوئید.

□ سرطان ریه، سرطان پستان، یا لنفوم (به خصوص در موارد پارانئوپلاستیک).

□ برخی عفونت های ویروسی یا باکتریایی.

□ همولیز یا لیپمیک شدن نمونه خون.

□ آلودگی نمونه (وجود روماتوئید فاکتور (RF) یا هتروفیل آنتی بادی ها).

برخی داروها: پنی سیلامین (D-Penicillamine)، اینترفرون آلفا، سوکسینیل کولین (داروی شل کننده عضلات).

2) عوامل ایجاد کننده نتایج منفی کاذب:

MG □ چشمی (Ocular MG).

□ مراحل اولیه MG.

MG □ مادرزادی (Congenital MG).

MG □ با آنتی بادی MuSK یا LRP4.

□ انجام پلاسمافرز اخیر (حذف فیزیکی آنتی بادی ها).

□ آنتی بادی های بلاک کننده (Blocking Antibodies) در برخی بیماران.

برخی داروها: داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی (کورتیکواستروئیدها، آزاتیوپرین، یا ریتوکسیماب).

 آزمایشگاه ژنتیک گوهردشت آماده ارائه بهترین خدمات برای شما عزیزان میباشد.