Mycoplasma Hominis IgM

آزمایش Mycoplasma Hominis IgM جهت شناسایی آنتی ‌بادی‌های کلاس IgM علیه باکتری مایکوپلاسما هومینیس (Mycoplasma hominis) استفاده می‌ شود. این باکتری می‌تواند باعث عفونت‌ های دستگاه ادراری – تناسلی، التهاب لگن، عفونت پس از زایمان و گاهی عفونت سیستمیک در افراد با نقص سیستم ایمنی شود. IgM اولین آنتی ‌بادی تولید شده در پاسخ به عفونت است و نشان دهنده مواجهه اخیر با باکتری می باشد.

□ وجود علائم بالینی: علائم عفونت ادراری – تناسلی (درد لگن، ترشحات غیرطبیعی، سوزش ادرار)، عوارض بارداری (سقط مکرر، زایمان زودرس)، تب پس از زایمان یا جراحی لگن، عفونت ‌های مقاوم به درمان های معمول.
□ تشخیص عفونت ‌های دستگاه ادراری – تناسلی: مایکوپلاسما هومینیس به ‌عنوان یک پاتوژن فرصت ‌طلب می‌تواند باعث عفونت‌ های مجاری ادراری (UTI)، واژینوز باکتریال و التهاب لگن (PID) شود.
□ ارزیابی عفونت ‌های سیستمیک در افراد دارای نقص سیستم ایمنی: در بیماران مبتلا به نقص سیستم ایمنی (افراد تحت شیمی ‌درمانی یا مبتلا به HIV)، مایکوپلاسما هومینیس می تواند باعث عفونت ‌های خونی یا سیستمیک شود (علائم شامل تب بدون منشأ مشخص، ضعف عمومی، یا التهاب مفاصل می باشد).

نیازی به ناشتایی نمی باشد. لازم است در صورت مصرف دارو، با پزشک مشورت کرده و یا به کارشناس آزمایشگاه اطلاع داده شود (به ویژه آنتی ‌بیوتیک ‌ها یا کورتون).

□ الایزا(ELISA) .
□ کمی لومینسانس (CLIA): شناسایی آنتی ‌بادی ‌های IgM.
□ واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR).

□ نتیجه مثبت (Positive): سطوح بیشتر از 1/1Index.
* وجود آنتی ‌بادی IgM نشانگر عفونت اخیر یا فعال می باشد.
* ممکن است در موارد عفونت حاد یا فعال، مثبت شود.
□ نتیجه منفی (Negative): سطوح کمتر از 9/0 Index.
* عدم وجود IgM ممکن است نشان دهنده عدم مواجهه اخیر با باکتری باشد.
* در مراحل اولیه عفونت، سطح IgM ممکن است هنوز قابل تشخیص نباشد.
* اگر علائم ادامه دارد، آزمایش تکمیلی
(IgG یا  PCR ) توصیه می‌شود.
مقدار کمتر از ۰.۹ Index (عدم وجود آنتی‌بادی قابل تشخیص).