H. pylori

نام آزمایش: Helicobacter pylori (IgG)
نام فارسی: آنتی‌بادی ضد هلیکوباکتر پیلوری از کلاس IgG
نام اختصاری: Helico (G)
نام بخش: Immunoassays – Infectious Diseases
نمونه مورد نیاز: خون وریدی

هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) باکتری مارپیچی‌ای است که در لایه مخاطی معده (به‌ویژه ناحیه آنتروم) زندگی می‌کند و می‌تواند در محیط اسیدی معده نیز زنده بماند. این باکتری یکی از شایع‌ترین عوامل عفونت مزمن معده در جهان است.

راه‌های انتقال

• دهانی–دهانی (بزاق)
• دهانی–مدفوعی (آب و غذای آلوده)
• استفراغ یا ترشحات معده
• آلودگی تجهیزات پزشکی (آندوسکوپی)

ماهیت IgG در H. pylori

IgG نشان‌دهنده مواجهه قبلی یا فعلی با باکتری است و برخلاف IgM، مدت طولانی (ماه‌ها تا سال‌ها) در بدن باقی می‌ماند.

کاربردهای آزمایش

• بررسی افراد دارای علائم گوارشی (درد اپی‌گاستر، نفخ، سوءهاضمه)
• ارزیابی اولیه بیماران با dyspepsia بدون علائم هشدار
• غربالگری افراد پرخطر (سابقه خانوادگی سرطان معده)
• بررسی پیش از مصرف طولانی‌مدت NSAIDs

نکته مهم: این تست برای بررسی موفقیت درمان مناسب نیست، زیرا IgG مدت طولانی پس از ریشه‌کنی مثبت باقی می‌ماند.

آمادگی قبل از آزمایش

نیازی به ناشتایی نیست.
از مصرف آنتی‌بیوتیک، آنتی‌اسید و بیسموت ۵ تا ۱۴ روز قبل از آزمایش خودداری شود.

روش انجام آزمایش

• ELISA
• CLIA (کمتر رایج)
• Western Blot (تأیید نتایج مثبت)

تفسیر نتایج

• منفی: < 0.9 U/mL → احتمال پایین عفونت قبلی یا فعلی
• مرزی: 0.9 – 1.1 U/mL → نیاز به تکرار آزمایش
• مثبت: > 1.1 U/mL → مواجهه با H. pylori (فعلی یا گذشته)

افزایش سطح IgG

• عفونت فعال
• عفونت گذشته درمان‌نشده
• عود یا reinfection

کاهش سطح IgG

• عدم مواجهه با باکتری
• ریشه‌کنی موفق پس از درمان
• پاسخ ایمنی ضعیف (کودکان، سالمندان)
• عفونت با بار باکتریایی کم

تداخلات آزمایش

مثبت کاذب:

• واکنش متقاطع (Campylobacter و سایر هلیکوباکترها)
• بیماری‌های خودایمنی (SLE، RA، شوگرن)
• بیماری‌های مزمن (سیروز، IBD)
• IVIG و واکسیناسیون اخیر

منفی کاذب:

• دوره پنجره سرولوژیک
• نقص ایمنی (HIV، پیوند، شیمی‌درمانی)
• مصرف آنتی‌بیوتیک، PPI، بیسموت
• جراحی معده (کاهش کلونیزاسیون)
• بار باکتریایی پایین یا سویه‌های خاص