هلیکوباکتر

نام آزمایش: Helicobacter pylori (IgM)
نام فارسی: آنتی‌بادی ضد هلیکوباکتر پیلوری از کلاس IgM
نام اختصاری: Helico (M)
نام بخش: Immunoassays – Infectious Diseases
نمونه مورد نیاز: خون وریدی

هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) یک باکتری مارپیچی است که در لایه مخاطی معده (به‌ویژه آنتروم) زندگی می‌کند و قادر است در محیط اسیدی معده زنده بماند. این باکتری یکی از شایع‌ترین عفونت‌های باکتریایی انسان است.

راه‌های انتقال

• دهانی–دهانی (بزاق)
• دهانی–مدفوعی (آب و غذای آلوده)
• استفراغ یا ترشحات معده
• آندوسکوپی یا تجهیزات آلوده

اهمیت IgM در H. pylori

IgM اولین آنتی‌بادی در پاسخ به عفونت حاد است و معمولاً نشان‌دهنده عفونت اولیه یا اخیراً فعال‌شده می‌باشد.

موارد درخواست آزمایش

• تشخیص عفونت حاد اولیه
• افتراق عفونت جدید از قدیمی
• بررسی بیماران با شروع ناگهانی درد اپی‌گاستر
• علائم گوارشی حاد (تهوع، استفراغ، سوءهاضمه)

آمادگی قبل از آزمایش

نیازی به ناشتایی نیست.
از مصرف آنتی‌بیوتیک، آنتی‌اسید و بیسموت ۵ تا ۱۴ روز قبل از آزمایش خودداری شود.

روش انجام آزمایش

• ELISA
• CLIA (کمتر رایج)
• Western Blot (تأیید نتایج مثبت)

تفسیر نتایج

• منفی: ≤ 0.9 U/mL → عدم شواهد عفونت حاد
• مرزی: 0.9 – 1.1 U/mL → نیاز به تکرار آزمایش
• مثبت: ≥ 1.1 U/mL → عفونت حاد یا اخیر

افزایش سطح IgM

• عفونت حاد H. pylori
• فعال شدن مجدد عفونت مزمن
• پاسخ ایمنی غیر اختصاصی در عفونت‌های همزمان

کاهش سطح IgM

• مرحله مزمن بیماری
• درمان موفق با آنتی‌بیوتیک
• سندرم‌های از دست‌دهی آنتی‌بادی (نفروتیک، انتروپاتی)

تداخلات آزمایش

مثبت کاذب:

• واکنش متقاطع (Campylobacter jejuni)
• بیماری‌های خودایمنی (SLE، RA، شوگرن)
• هایپرگاماگلوبولینمی (HIV، سیروز، لنفوپرولیفراتیو)
• همولیز، لیپمی، ایکتریک نمونه

منفی کاذب:

• نمونه‌گیری در دوره پنجره
• نقص ایمنی (HIV پیشرفته، شیمی‌درمانی)
• مصرف آنتی‌بیوتیک قبل از آزمایش
• مشکلات کیت یا نگهداری نمونه